ЁВВОЙИ ТАНОВОР (1)

ЁВВОЙИ ТАНОВОР (1)
100 views
26 August 2020 - 13:34

ЁВВОЙИ ТАНОВОР
Расмингизга термилиб чиқдим тун бўйи.
Кўз ёшларни бир бир тердим нигоҳингиздан.
Шуълангизда рақс этдим.
Кафтимдан сирғалиб тушди синиқ ва тирик ҳақлар.
Мен рақс этдим.
Кулгингиздан синиб тушди борлиғим.
Рақс этдим.

Дунё бизни олиб боролмаган ҳеч
Ҳаёт йўлларида сира кўрмаган
Манзилларга етди оёғим.
Мен рақс этдим.

Қиёфангиздан бир бир тердим лаҳза борлиғин –
Ўткинчилик кетди сидрилиб.
Қалбимга қоришди лаҳза борлиғи
Ёғду ва оҳ каби қоришдингиз сиз
Ой ёғдусин ўраб оҳ каби чекдим.

Мен рақс этдим манзилларнинг устида ёлғиз
Мен ёд этдим гулни, бахтни, фасли хазонни
Йўлларнинг тошига шунчаки тикдим – жонни арзонни

Сомон йўлларига сочдим сабрни – синди борлиғим.
Мен рақс этдим.

Мен оҳ чекдим
Ёдингизда кулгийингизда.
Мен рақс этдим.
Кулгингиздан синди борлиғим.
Мен оҳ чекдим.
Оҳким,
Оҳким
Шуълангиздан бедор йиқилдим.

ТУШ
Бугун туш кўрибман, ёстиқларим ҳўл.
“Она, хатларимни қайга бекитдинг,
Ёқиб юбордингми атай уларни
Севгидан энг маъюс хотираларни,
Изтиробларни, титроқ бахтларни.
Саволингни қўйгин, саволлар берма.
Туғилмасдан хато ҳамма жавоблар.
Иста айблагин, мени тушинма,
Хатларимни бергин, хатимни ёқма.
Иста бировига юбор узатиб,
Юрагимни ёқма, хатимни ёқма.
Қўрқувларим етар, мутассил титраб
Хазондек сарғардим қошингда.
Адаштириб дунёсига олиб келган сен,
Менман- маъшум титроқлардан бўлганман адо.
Изн бер…
Хатимни ёқма!”

Маъшум тушлар
Маъшум йиғилар
Маъшум уйқулардан очдим кўзимни
Кўз очмоқ ҳам уйқу,
Бедорлик уйқу,

Кўз ёшлар ҳам уйқу,
Юпатмадим энди ўзимни.

Оқаётган сувга ўхшайман
Тошларга урилиб телба тескари
Гоҳ ортга оқаман
Гоҳо олдинга
Айланар бошим.

Минг йилки қўрқувнинг ваҳмзорида
Бир ҳуштак овозин тингладим титраб
“Ана етиб келади қотил, мана, келади”
Қўлларим емрилди, оёғим идраб.

Минг йилки, зикр этдим, минг йил жим турдим,
Минг йил қаттиқ чарчадим.
Нурсизликни севдим, ҳарир зулматни,
Ёруғликка ўт қўйдим, дўстларим.

Ва бошим айланди
Тошларга урилган сувдек
Тушларимга ногоҳ йиқилдим.
Тирмашиб чўққига, тойиб оёғим
Маъсум хотирага синграб сиғиндим.

Дунёнинг тубига тушдим ҳар куни
Ҳар кун йўлга чиқдим пою пиёда
Қотил мен дедим, разил мен дедим
Улоқтиринг мени тубларга,
Жой йўқдир мендайларга дунёда.

Улоқтирдим минг йил ўзимни,
Минг йил дунё томон қаттиқ тирмашдим.
Севдим зулматни, ҳарир ваҳмзорларда
Мен гўзал адашдим, мангу адашдим.

Ланъатладим мангу ёруғликни мен,
Кўз очмоқ зулматдир, бедорлик зулмат.
Дунё, қизғонмагин маъюс хотираларни,
Она, хатларимни ёқмагин фақат.

Тилланисо